No século XVIII, os científicos consideraban que a electricidade e o magnetismo eran dous fenómenos físicos completamente alleos. Despois de que o físico danés Johann Gerhard Oersted descubrise o efecto magnético da corrente eléctrica en 1820, o físico británico Michael Faraday descubriu a indución electromagnética en 1831. Estes descubrimentos confirmaron que a enerxía eléctrica e a enerxía magnética podían ser interconvertidas, sentando as bases para o posterior desenvolvemento de motores e xeradores eléctricos; a humanidade entrou así na era eléctrica grazas a estes inventos. Na década de 1830, o físico estadounidense Joseph Henry inventou o relé mentres estudaba o control de circuítos utilizando o fenómeno da indución electromagnética. Os primeiros relés foron relés electromagnéticos, que utilizaban o fenómeno da xeración e desaparición da forza magnética nos electroimáns cando se energizaban e-desenergían para controlar a apertura e o peche doutro circuíto de alta-tensión e alta-corrente. A súa chegada permitiu o bo funcionamento do control remoto e a protección dos circuítos. O relevo é un gran invento na historia da ciencia e tecnoloxía humana; non só é a base da enxeñaría eléctrica senón tamén unha base importante para a tecnoloxía electrónica e a tecnoloxía microelectrónica.
Un relé é un dispositivo de control eléctrico que, cando se dá unha cantidade de entrada especificada e se mantén durante un tempo suficiente, provoca un cambio de paso predeterminado na cantidade controlada nun circuíto de saída eléctrica. Unha vez que a cantidade de entrada cae a un certo nivel e se mantén durante un tempo suficientemente longo, volve ao seu estado inicial. O seu principio fundamental remóntase aos avances no electromagnetismo no século XIX.
